anamursedir-anamur dergi
ANASAYFA HABER ARA FOTO GALERİ VİDEOLAR ANKETLER SİTENE EKLE RSS KAYNAĞI İLETİŞİM

Sponsor Alanı

  REKLAM ALANI

Anamur SEDİR

Anamur SEDİR 1993-1994

   -Aralık   1993  1. Sayı
   -Ocak    1994  2. Sayı
   -Şubat   1994  3. Sayı
   -Mart     1994  4. Sayı
   -Mayıs   1994  5. Sayı

MAKİ DERGİSİ

MAKİ DERGİSİ-105

Saat

Ana Menü

Ziyaretçi Bilgileri

»Aktif 36  
»Bugün 1649  
»Toplam 4232529  
Sayın Ziyaretçimiz
»IP'niz | 54.196.31.117
» Bu sitemizi ziyaretiniz

HAVA DURUMU

ANAMUR

Sponsor Alanı

YENİDEN BİZ OLMAK

Doğan CEYLAN

01 Ocak 2018, 14:24

Doğan CEYLAN

 

 

                           YENİDEN “BİZ” OLMAK

Milletimizin adıyla özdeşleşmiş, hoşgörü, konukseverlik, adalet ve birbirine bağlılık gibi değerlerimize ne oldu da toplumsal barışımız bozulup birbirimizin kötülüğünü ister hale geldik? Bu durumdan ailelerin ve eğitim sistemimizin sorumluluğu var mıdır?

Eğitim sistemimiz, yıllarca rekabete dayalı bir öğrenci yerleştirme sistemi uygulamaktadır.  Birbirlerini geçebilmek için ilköğretimden başlayarak sınavlara hazırlanan öğrenciler, kendisinin ne öğrendiğiyle, hangi beceriyi kazandığıyla değil sınavlarda kaçıncı olduğuna odaklanmış durumdadır.

Onlar açısından başarmak için artık sadece iyi olmak yetmiyor, iyilerin içinde de en iyilerden olmak zorundalar. Hatta başarmaları başkalarının kendilerinden daha fazla hata yapmalarına bağlı olduğundan öğrenciler rakiplerinin hata yapmasını bekliyorlar.

Bu durum, çocuklarımızın bizlere göre, daha çıkarcı, daha bencil, daha bireysel davranmalarına neden oluyor. “Biz” ruhu kaybolup yerine benlik gelişiyor. Çocuklarımız kendi iyilikleri için başkalarının kötülüğünü ister hale geliyorlar. Toplumdaki benliği gelişmiş, “biz” duygusundan yoksun bireyler, başkalarına karşı duyarsızlaşıyor. Komşusu açken tok yatamayan bu millet, şu anda “benim karnım tok olduğu sürece başkası beni ilgilendirmez” diyen bireylerle dolmuş durumda.

Bu nesilde “biz” kavramı sadece anne-baba ve çocuklardan oluşuyor. Hatta bazen kardeşler bile birbirlerini bu kavram içine koymuyorlar. Bu nedenle artık “biz”in içinde amcalar, halalar, dayılar, teyzeler, dedeler, nineler yok. Her türlü imkâna sahip insanlar yaşlanmış anne-babalarıyla birlikte oturmuyor, onlarla ilgilenmiyorlar.

Bazen geçmişten bir dostu hatırlar gibi bu değerlerimizi hatırlıyoruz. Tek yürek oluveriyoruz millet olarak. Sonra hemen unutuveriyoruz.

Biz duygusunun kaybolmasının temel nedenlerinden birisi de ortak yaşamın tükenme noktasına gelmesi. Bir köyde veya şehrin bir mahallesinde oturup mahalle arkadaşları edinen, kendini bir köyün, bir mahallenin, bir şehrin, bir ülkenin parçası olarak gören, aynı tabaktan yemek yiyen, cebindeki parayı arkadaşlarıyla ortak harcayan veya ihtiyacı olanlara veren insanlarımız kentleşmeyle birlikte bu ortamdan mahrum kaldı. Bunun sonucunda, birer köy nüfusuna sahip olan apartmanlarda kapı komşusunun adını öğrenmeden yaşayan bir toplum haline dönüştük.

Peki bu ortamda çocuklarımızın biz duygusuna sahip bireyler olarak yetişmesini sağlamak için neler yapabilirsiniz?

Öncelikle aile içinde biz duygusunu geliştirebilmek için çocuklarımıza paylaşımcı bir yaşantı sunun. Çocuklarınız aile içinde paylaşmayı öğrensinler.

*Bunun için kardeşleriyle ortak oynayabilecekleri oyuncaklar alın. Bu oyuncaklar yarışmadan çok paylaşmaya dayalı olsun.

*Çocuklarınıza ortak kullanacakları bazı eşyalar alın.

*Pastalarını bir tabakta ve tek parça verin ki paylaşmayı öğrensinler.

*Onlara ancak birlikte yaptıklarında başarabilecekleri çeşitli görevler verin ki bazı işleri yapabilmek için başkalarına ihtiyaç duyulduğunu ve güçlerini birleştirmeyi öğrensinler.

*Sık sık aile büyüklerini ve akrabalarınızı ziyarete götürün. Mümkünse çocukları dedeleriyle, nineleriyle birlikte büyütün.

*Akrabalarınızın sorunlarıyla ilgilenin ve çocuklarınıza örnek olun. Çocuklarınız büyük bir ailenin parçası olduklarını hissederek büyüsünler.

*Komşularınızla iyi ilişkiler kurun, çocuklarınızın komşularınızın çocuklarıyla arkadaş olmasını sağlayın. Onları evinize davet edin. Çocuklarınız onlarla paylaşmayı öğrensinler.

*Çocuklarınızın başkalarıyla zaman geçirmesini sağlayın. Mahalledeki düğünlere, törenlere, cenazelere çocuğunuzu da götürün. Bir mahallenin parçası olduklarını hissederek büyüsünler.

*Çocuklarımıza birbirimizin iyiliğini ve başarısını istediğimiz sürece hepimizin kazanacağını öğretin.

*Aynı koşuda galip gelmek istiyorsa iyi koşması gerektiğini ancak birisi düştüğünde yarışı bırakıp ona yardım edebilmeyi öğretin.

*Başka insanlara yardım etmeyi, onlar için üzülmeyi, sevinmeyi, fedakârlık yapmayı öğretin.

*Hiç tanımadıkları kimseler için ağlamayı öğretin. Sevinçleriniz sadece milli maçlarla, üzüntüleriniz depremlerle ve şehit cenazeleriyle sınırlı kalmasın. Çocuklarınız bir milletin parçası olduklarını hissederek büyüsünler.

Bunları başardığımızda yeniden “BİZ” olabiliriz.

Doğan CEYLAN

Maarif Müfettişi

Bu haber 129 defa okunmuştur.

Delicious  Facebook  FriendFeed  Twitter  Google  StubmleUpon  Digg  Netvibes  Reddit
Mavi Kelebeklerin Hikâyesini Bilir Misiniz?11 Temmuz 2018

Sponsor Alanı

Sponsor Alanı

REKLAM ALANI 

ANKET

ANAMUR OKULLARINDA SERBEST KIYAFET UYGULANSIN MI?




Tüm Anketler

0cak - 2012 / Her Hakkı Saklıdır / Kaynak gösterilip, sitemizin ilgili sayfasına link verilerek alıntı yapılabilir. Yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir-Site ticari olmayıp, kütüre hizmet eder.
RSS Kaynağı | Anasayfa | İletişim

(c)2012 Anamur Sedir